Hicazın Mekkeli büyük alimlerinden şeyh Malikil alevi anlattı; Babam Alevi bana dedem abbastan nakl etti. Abbasıl maliki, şerif Huseyn zamanında مدير معارف الحاشمية Görevinde idi. Dedemi kuduse, kubetussahra camisinin tadilatı için dentleyici olarak gönderildi.
Kuduse varınca öncelikle Elxalile hz İbrahim aleyhisselama ziyarete gider. Şöyle anlatır. Vardığımda teşrifim için bir mevlid düzenlemişlerdi. Mevlidi şerifin okunduğu yerde yaşlı bir adam dikkatimi çekti. 80 in üstünde olduğu belli ve çok zayıftı. Mevlidin başından beri ayakta bekliyordu. Ben 52 yaşımda olmama rağmen bu kadar ayakta kalabileceğimi hiç düşünemem dedim, dayanamadım yanına gittim.
Bir kaç kez işaret etmeme rağmen oturmamıştı. Belki utanıyor dedim, oturması için çektim yine oturmadı. Etraftakiler o oturmaz, mevlidte hep böyledir dediler. İnsanlar viladet bahrinde 5 dak. kalkar sonra otururlar. Teaccüb ettim.
Bir saaten fazla sürdü, yaşlı bitince oturdu. Ona tekrar yanaştım, “Kardeşim dedim bu şimdi ne idi, neden bu kadar ayakta bekledin?” Yaşlı beni bırak sen bize sohbet et seyyid dedi. Ben sizin misafirinizim, Misafir hakı var bana anlatman lazım dedim. O zaman bu gece bize gelip yemeğimizi şereflendirirsen söylerim dedi.
Gece evlerine gittim, iyice merak sarmıştı beni. Yemek ardı “Evet seni dinliyorum” dedim. “Efendim ben mevlidte ayağa kalkılmasına çok kızıyordum, kalkanlara bağırıp çağırıyordum, bu bir bidattir diyordum.”
Aynı şeyi tekrar etiğim bir mevlid sonrası yattım. Rüyamda Peygamber efendimiz geliyordu. Büyük bir kalabalık onu bekliyor, bende aralarındaydım. Herkes ayağa kalktı. Bende ayaktayım, efendimiz içeri girdi “Oturun” dedi. “Kiminle selamlaşırsam kalksın” dedi.
Yürümeye başladı, kimin önüne gelse selam veriyor, o kişi kalkıp ellerinden öpüyordu. Sıra bana geldi, ben kalkmaya davrandım. “Bana hayır dedi, sen kalkma” dedi. Uyandım fark ettim ki alt tarafım tutmuyor. Hareket yoktu.
Tabib hekim bırakmadım, şeyhlere rukyeye devam ettim. Sonuç yok. Taki şeyx ebu xalil elxalidiye gidene dek, her tarafa gitmiştim, çare bulamıyordum. Şeyh ebu halil “Senin peygamberimizle bir sıkıntın edebe muhalif bir hareketin olmuş. Efendimize bir şey yapıp gönlünü alman lazım” dedi.
Ben de yanında “Allah’a yeminler olaki mevla bana şifa verirse katıldığım tüm mevlidlerde baştan sona kadar ayakta bekliyeceğim, nezrim olsun” dedi. İşte o nezrin ardına aynı meclisi tekrar gördüm, yine aynı şekilde efendimiz teşrif etti. Yine aynı şekilde selamlaştı.
Bana gelince ben kalkamıyordum. Bu sefer haydi “kalkabilirsin artık” dedi. Uyandım, yatakta ayaktaydım.
Yazı hakında bir not eklerseniz faydalı olup olmadığını anlar yazılara devam ederim